Het is woensdag 13 mei als om kwart over negen de telefoon gaat. “Hallo, een hele goeie morgen!” Aan de andere kant van de lijn hangt Bas Westerweel. Vanuit zijn rol als ambassadeur voor de Hartstichting, het goede doel waaraan ik vanuit Frankly Ellen als relatiemanager ambassadeurs verbonden ben. “We hebben elkaar eindelijk te pakken!” roep ik. “Yes!” antwoordt Bas. “Dat duurde even hè? Ik was druk met schoolkinderen en de oorlog. Als ik daarmee bezig ben, dan ben ik ook even helemaal dáár.” Het is mijn taak om de ambassadeurs zo te positioneren dat zij elk op hun unieke talent worden ingezet. “Een paar jaar geleden ben ik op het voetbalveld in elkaar gezakt en gereanimeerd. Sinds die tijd noem ik mezelf Bypass Bas.”
